| تبليغات | X |
|
عشق ،هر کجا رو کند آنجا خوش است گر به دریا افکند دریا خوش است گر بسوزاند در آتش دلکش است ای خوشا آن دل که در این آتش است تا ببینی عشق را آیینه وار آتشی از جان خاموشت برآر هر چه می خواهی به دنیا در نگر دشمنی از خود نداری سخت تر! عشق پیروزت کند بر خویشتن عشق اتش می زند بر ما و من. عشق را دریاب و خود را واگذار تا بیابی جان نو خورشیدوار عشق هستی زا و روح افزا بود هر چه فرمان می دهد زیبا بود مهربانم ای خوب ! یاد قلبت باشد،یک نفر هست که اینجا بین آدمهایی که همه سرد و غریبند با تو تک و تنها به تو می اندیشد و کمی دلش از دوری تو دلگیراست... مهربانم ای خوب! یاد قلبت باشد ،یک نفر هست که چشمش به رهت دوخته فبر در مانده و شب و روز دعایش اینست زیر این سقف بلند ،هر کجایی هستی به سلامت باشی و دلت همواره فمحو شادی و تبسم باشد... مهربانم ،ای خوب یاد قلبت باشد یک نفر هست که دنیایش را همه هستی و رویایش را ،به شکوفایی احساس تو پیوند زده و دلش می خواهد،لحظه ها را با تو به خدا بسپارد.... مهربانم ،ای خوب یک نفر هست که با تو تک و تنها با تو پر اندیشه و شعر است و شعور! پر احساس و خیال است و سرور! مهربانم ف ای یار! یاد قلبت باشد یک نفر هست که با تو به خداوند جهان نزدیک است و به یادت هر صبح گونه سبز اقاقی ها را از ته قلب و دلش می بوسد و دعا می کند این بار تو با دلی سبز و پر از آرامش ،راهی خانه خورشید شوی و پر از عاطفه و عشق و امید به شب معجزه و ابی فرا برسی...
ذهن من خالیست ازهر دغدغه خالیست از فریادهای گنگ و نامفهوم آسمان خالست از ستارگان سرگردان خانه ام خالیست بی تو خالی ات تنهاییم را بیشتر کرد خالی ات خاکسترم کرد خالی ات دردمندم کرد بی تو هیچ پرنده ای پرواز نمی کند بی تو دلها مرده است زندگی پاییز است درها را باید بست پای در این خانه نباید گذاشت اینجا خانه تنهایی است خانه مرگ است خانه ایست که درد عشق نافرجامی را چشیده است خانه ایست شاهد عشق شاهد غم شاهد مرگ........... خانه ایست شاهد نگاههای دروغ آجرها رنگ غم دارد و حوضچه آن پر است از آبهای سیاه بدگمانی و باغچه ای که پر است از درختان شک و تردید و سایه بانی از دروغ و نفرت خانه ویرانیست که دلش می خواهد غبارش را کنار بزند و زبر لب بارها و بارها می گوید ای کاش من هم خانه عشق بودم...
سلام دوستان عزیزم خوبین خوشگلا معذرت می خوام که تو این مدت نتونستم سر بزنم ولی در عوض یه وبلاگ خوشگل مامانی دیگه ساختم به اسم بازار اس ام اس۲ پس تا دیر نشده بدویین بیاین سر بزنین خوشحالم می کنین ... اینم آدرسش: حتما بیایین نظر هم یادتون نرها.........................
صفای آرزویم را که چون خورشید تابان بود می دیدند. چنان از شاخسار هستیم آسان نمی چیدند گل عشقی چنان شاداب را پرپرنمی کردند به باد نامرادی ها نمی دادند به صد یاری نمی خواندند به صد خواری نمی راندند چنان تنها به صحراهای بی پایان اندوهم نمی بردند. دلم می خواست یک بار دیگر او را کنار خویش می دیدم به یاد اولین دیدار در چشم ساهش خیره می ماندم دلم یک بار دیگر همچو دیدار نخستین پیش پایش دست و پا می زد شراب اولین لبخند در جام وجودم های و هوی می کرد غم گرمش نهانگاه دلم را جستجو می کرد. دلم می خواست دست عشق چون روز نخستین هستی او را زیرورو می کرد. دلم می خواست سقف معبد هستی فرو می ریخت پلیدی ها و زشتی ها به زیر خاک می ماندند بهاری جاودان آغوش وا می کرد. جهان در موجی از زیبایی و خوبی شنا می کرد بهشت عشق می خندید به روی آسمان آبی آرام. پرستوهای مهر و دوستی پرواز می کردند. به روی بام ناقوس آزادی صدا می کرد... مگو این آرزو خام است مگو روح بشر همواره سرگردان و نا کام است اگر این کهکشان از هم نمی پاشید و گر این آسمان در هم نمی ریزد بیا تا ما فلک را سقف بشکافیم و به شادی : ((گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم))
هیچوقت فکرشو نمی کردم... هیچوقت در باورم نبود که ناگهان عشق چنان قلبم را بلرزونه که زلزله هم چنان کاری رو نکرده باشه..... ستاره ها رو می شمارم تا مقیاسی برای دوست داشتنم پیدا کنم ....ولی بازم کم می یارم.. شنیدم عشق یک توقف کوتاهه،میاد و میره ،ولی من با تمام وجودم میگم که عشق فقط میاد و دیگه نمی ره !!!! اونی که میره عشق نیست ،هوسه که مثل یک گوله برف با حرارت دستهای آدم آب می شه... من به این باورم که عشق هرگز نمی میره ،من با این عشق زندگی کردم.. نشستم،خندیدم،گریه کردم،وقتی تنها بودم ثانیه ها رو شمردم لحظه ها رو کشتم، دقیقه ها جهنم شد و روزها با یاد تو،فقط با یاد تو سپری شد ولی هرگزاز عشقم کم نشد اما چه بر من گذشت فقط خدا می دونه و بس..... بعد از تو هیچ و قت تصور نمی کردم که یه روز در دلم رو به روی کسی باز کنم ، آدم فقط یه بار عاشق می شه ،بقیه اش رو فکر می کنه عاشقه... لحظه های با تو بودن بهشت بود و هست و شاید من جهنمی رو راهی به بهشت نبود... واسه همینه که آرزو می کردم که ای کاش می شد لحظه ها رو پس گرفت!!! ولی این آرزو اینقدر بزرگ بود و همیشه آنقدر دور بود که هرچی دستمو دراز می کردم نمی تونستم بگیرمش... دلم می خواست تمام دلهای عاشق رو قرض بگیرمتا عاشق تو باشم... ولو که این عشق واسه همیشه خاکسترم کنه !گاهی سوختن انقدر شیرینه که نمی شه باور کنی.....عشق من مثل آتیشی بود که کنار ساحل بر پا کنی... نرم نرمک با باد ساحل پا گرفته و آروم آروم شعله گرفته و گرمم کرده بود... هزار تا قاصدک با هم می سوزند ولی نه موندگارند و نه گرمم می کن.... حالیا معجزه باران را باور کن و سخاوت را در چشم چمن زار ببین و محبت را در روح نسیم که در این کوچه تنگ با همین دست تهی روز میلاد اقاقی را جشن می گیرد خاک جان یافته است تو چرا سنگ شدی تو چرا این همه دلتنگ شدی باز کن پنجره را و بهار را باور کن.......(M)
سر سفره هفت سين بازم مثل هر سال گوشمو مي ذارم بغل ساعت مچيم ... صداش هم مي تونه قشنك باشه هم وحشتناك هر صداي تيكي كه ميده ... منو يه ثانيه نزديك مي كنه يه تحويل سال... يه ثانيه به مردنم... يه ثانيه به قيامت... يه ثانيه به گناه بعديم... يه ثانيه به ثواب بعديم... يه ثانيه به يه غم بزرك... يه ثانيه به شغلم... يه ثانيه به يه بوسه... يه ثانيه به ديدار مجدد خانواده ام... به ثانيه به گريه... يه ثانيه به گوش دادن يك موزيك با حال... يه ثانيه به نقاشي بعديم... يه ثانيه به روزه گرفتن... يه ثانيه به آرايش كردن... يه ثانيه به نصيحت هاي بابام... يه ثانيه به قول دادن هاي مامانم... يه ثانيه به حرفهاي ناتمام خواهرم... يه ثانيه به سردردم... يه ثانيه به دانشگاهم... يه ثانيه به عاشق شدن معشوقم با ديكري... يه ثانيه به ترسيدن... يه ثانيه به دلتنگي... يه ثانيه به رقصيدنم... و يه ثانيه به آخرين نفسم... پس قدر تك تك ثانيه هايي رو كه داره مي گذره رو بايد بدونم... بوی باران بوی سبزه بوی خاک شاخه های شسته ی باران دیده و پاک نرم نرمک میرسد اینک بهار خوش به حال روزگار خوش به حال چشمه ها و دشت ها خوش به حال دانه ها و دشت ها خوش به حال غنچه های نیمه باز خوش به حال روزگار... خوش به حال روزگار... نوروز را بخاطر سالي كه مي آيد خوشحال نباشيم...بلكه بخاطر سالي كه گذشت و خداوند فرصتي دوباره براي با هم بودن به ما داد خوشحال ياشيم مثل سبزه زیبا ! مثل سمنو شیرین ! مثل سنبل خوشبو ! مثل سیب خوشرنگ ! و مثل سکه با ارزش باشید ! سال نو مبارک
آدم... من را نه مادري نه پدري بنويس اولين يتيم خلقت... بهشت پاك... زمين حاك... امانت است... روزي چنان بلند كه همسايه خدا اينك به قدر سايه بختم به روي خاك... حواي خوب و پاك. قابيل خشمناك. هابيل زير خاك... روز جمعه به گمانم روز عشق... اينك فقط سياه ز شرم چنان گناه رنگي به رنگ بارش باران كه ببارد ز آسمان... نه آنچنان سبك كه پرم در هواي دوست نه آنچنان سنگين كه نشينم بر اين حاك... نيمي مرا ز خاك نيمي ديگر خدا... در كار كشت اميدم... خدا... آن هم خدا... يك سيب از درخت وسوسه... همين!!! تبعيد در زمين... حواي آشنا... كمي... كه شوم اسير خاك... بلي... گاهي فقط خدا... ديگر گلايه نه؟؟ولي..... حكمي چنان آن هم يك گناه... زياد... تنها خدا... بلي... دو قطره اشك... بلي... تنها كسم خدا..... مي خوانمش كه چنان اجابت كند دعا...
سلام اي تنها بهونه واسه نفس كشيدن. هنوزم پر مي كشه واسه به تو رسيدم ،واسه جواب نامه ات مي دونم كه خيلي ديره،بذار به حساب ديري نكنه دلت بگيره. عزيزم بگو ببينم كه چه رنگه روزگارت خيلي دوست دارم كه تو مهتاب بشينم يه شب كنارت... سرتو با مهربوني بذاري به روي شونه ام تو فقط واسم دعا كن آخه دنبال بهونم. حالمو اگه بپرسي خوبه تعريفي نداره. چون بلاتكليف عاشق آخه تكليفي نداره.نكنه ازم برنجي چقدر از دريا ما دوريم ،بي گناهيم هر دوتامون. بدجوري به هم مي ريزه منو گاهي اتفاقي ،تو اگه نباشي نمي مونه از من چيزي باقي. مي دوني كه دست من نيست بازي هاي سرنوشته رو قشنگا خط كشيده... زشتارو واسم نوشته. باز كه ابري شد نگاهت بغضتم واسم عزيزه اما اشكاتو نگه دار نذار اينجوري بريزه. من كه هنوز چيزي نگفتم كه تو طاقتت تموم شد باقي شو بگم مي بيني گريه هات كلي حروم شد. حال من خيلي عجيبه دوست دارم پيشم بشيني من نگات بكنم تو توي چشام عشقو ببيني. يادته منو تو داشتيم ساده زندگي مي كرديم از همين چشمه شفاف رفع تشنگي مي كرديم،يه دفعه يه مهمون اومد عقلمو بدجوري دزديد دلتو به روش نياورد از همون دقيقه فهميد اولش فكر مي كردم كه دلم رو برده باشه يا دلم گول چشاي روشنش رو خرده باشه اما نه گذشت و ديدم كه دلم ديوونه تر شد به تو گفتم و دلت تز قصه من باخبر شد. اولش گفتم يه حس يا يه احترام ساده است بعد ديدم كه عشقه آخه اندازش زياده. تو بازم طاقت آوردي مثل پونه ها تو پاييز. سرنوشت تو سفيده ماجراي من غم انگيز. بدجوري ديوونه اتم من فكر نكن اين اعترافه هميشه نبودن تو كرده اين دلو كلافه... مي دونم واست فرقي نداره واست عاشق بودن من ،مي دونم واست يكي شده واست بودن و نبودن من مي دونم دوستم نداري مثل روزاي گذشته من خودم خوندم توي چشمات يكي اينو نوشته اما روح من يه درياست پر از موج و تلاطم . ساحل من تويي و موجش خنجره هاي حرف مردم. آخ كه چه لذتي داره ناز چشماتو كشيدن رفتن يه راه دشوار واسه هرگز نرسيدن من كه آسمون بودم اما عشق تو يه ماه سرزنش نكن دلم رو بخدا اون بي گناه..... تو كه چشماي قشنگت خونه ي صد تا ستاره است، نو كه لبخند طلاييت واسه من عمر دوبارست. بيا و مثل گذشته جز به من به همه شك كن ،من بدون تو مي ميرم بيا و بهم كمك كن....... در سوت و گور نيمه شب گفتم:زندگي ساكتي؟ گفت:از بس كه در فكر هستي در زير گرماي طاقت فرسا گفتم:زندگي آتشي؟ گفت:چون كه عاشق هستي در عمق دريا گفتم:زندگي بي ساحلي؟ گفت:چون كه غرق درياي غمي در پناه دوست گفتم:زندگي دوستت دارم؟ گفت:چون در پناه دوستي در تنگناي زندگي گفتم:زندگي از تو متنفرم؟ گفت:چونكه احساس تنهايي مي كني در غروبي غمگين گفتم:زندگي سراپا اندوهي؟ گفت:چون دل در گرو ديگري داري در كوير سبز گفتم:زندگي بي شقايقي؟ گفت:چون كه شكست خورده اي...
.•* *•. دوستان گلم عيدتون مبارك.•* *•. .•* *•.منون كه مياين سر مي زنين.•* *•. .•* *•.حالا كه مياين نظر يادتون نره.•* *•. .•* *•.چون من منتظرم ها.•* *•. .•* *•.دوستتون دارم.•* *•.
سلام دوستای گلم اومیدوارم که حالتون خوب باشه و در سلامتی کامل
به سر ببرین راستش رو بخواین من از حالا می خواستم این عید رو به همه شما دوستان عزیزم تبریک بگم و اومیدوارم که فردا شب ُشب یلدای قشنگی رو با هم سپری کنین. فقط نظر یادتون نره........................................ این هم گل واسه دوستای گلم. دوستتون دارم
شاعر مي گه: الا يا ايهي الساقي ادر كاسا و ناولها كه عشق آسان نمود اول ولي افتاد مشكلها ببوي نافه كاخر صبازان طره بگشايد ز تاب جعد مشكينش چو خون افتاده در دلها مرا در منزل جانان چه امن عيش چون هر دم جرس فرياد بر مي دارد كه بر بنديد محملها بهي سجاده رنگين كن گرت پير مغان گويد كه سالك بي خبر نبود ز راه و رسم منزلها شب تاريك و بيم موج و گردابي چنين حايل كجا دانند حال ما سبكباران ساحلها همه كارم ز خود كامي به بد نامي كشيد آخر نهان كي ماند آن رازي كزو سازند محفلها حضوري گرهمي خواهي ازوغايب مشو حافظ متي ما تلق من تهوي دع الدنيا و اهملها سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام حالتون چطوره دوستان عزيز(با خوشحالي زياد دارم اينومي گم) بخدا شما نمي دونيد من چقدر خوشحالم كه دارم دوباره با شماها دوستان عزيزم ارتباط پيدا مي كنم........... خوب پس بذار از اولش اينو بگم كه شعر بالايي يه شعر از كتاب حافظه آخه من به حافظ ارادت خاصي دارم خيلي دوسش دارم شعراش خيلي قشنگه و فكر مي كنم شما هم اينو مي دونيد. با اجازتون من قبلا يه وبلاگ ديگه هم داشتم كه خوب از آب در نيومد و دوسش نداشتم تا اينكه حذفش كردمو الان بعد از گذشت 10 ماه دوباره به سرم زد يه وبلاگ خوشگل ماماني اگه خدا بخواد بسازم كه ايندفعه با كمك شما دوستاي عزيز اين اتفاق مي افته. راستي من امسال دارم واسه كنكور مي خونم فكر كنم بين شماها هم پشت كنكوري پيدا بشه . كنكورو ولش كن من از همين حالا دلم واسه مدرسمون تنگ مي شه بخدا الان كه دارم اينها رو مي نويسم داره بغضم مي گيره آخه دوازده سال به همين زودي داره تموم مي شه خيلي دلتنگ مدرسه مي شم اي كاش هيچوقت اين دوره از زندگي آدما تموم نمي شد با اينكه بعدش دانشگاه هست ولي مدرسه يه چيز ديگه هست . وبلاگم داره از همين حالا واسه خودم يا بعضي از شما گريه دار مي شه مثلا مي خواستم وبلاگ شادي بسازم . خيلي حرف زدم مگه نه؟........................................مي دونم همتون داريد مي گين آره من چقدر سرخوشم كه فكر مي كنم وبلاگم خوب شده . اي كاش يكي پيدا بشه واسه اميدوار كردن اين دل. خوب ديگه مثل اينكه حوصلتون رو سر بردم...................................راستي يه جك خيلي با حال يادم اومد مي خوام براتون بگم : يه روز چوپان دروغگو مي ميره مي برنش اون دنيا ازش مي پرسن اسمت چيه ..................................به نظرتون چي مي گه؟ مي دونيد..............................نمي گم ..................نه نه نمي گم..........................اينقدر گريه نكنيد نمي گم.......................... موهاتونو نكنين نمي گم..................................واااااااااااااااااااااااااااااي چرا عينكتونو ميشكنين......................................نمي گم.................... حالا كه اينقدر خودتونو مي كشين و اصرار مي كنين مي گم: .......................................................................................مي گه دهقان فداكار....خوي حيف عينك و موهاي قشنگتون نبود كه خودتو واسه يه جك بي مزه كشتي(من شوخي كردم خيلي هم جكم با حال بود). راستي من خيلي حرف مي زنم مي ترسم اگه ادامه بدم همتون فرار كنيد پس بحث رو با اين شعر ختم مي كنم: نمي دونم كجا اين دل اسيره.......................به گيسوي دل انگيز كه گيره نفهميدند دردم را طبيبان...........................بگين يانگوم بياد نبضم بگيره.
|
About
خواهم ترا مهمان كنم Archivesاسفند 1387آذر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 Links
.•* *•. باران جونم.•* *•.
حرفهاي دلم... |
عشق... 
دلم می خواست عشقم را نمی کشتند 
نامت چه بود؟؟؟
